Krafa á hendur bankamönnum október 30, 2009
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Fjölmiðlar, Glæpir og rannsóknir, Hitt og þetta, Hrunið.4 comments
Til þeirra bankamanna sem gera kröfur í þrotabú vegna svefnleysis og slíks, fyrrum yfirmanna þar og stjórnar/stjórnenda,
Í tilefni þess að einhverjir ykkar hafa opinberað siðblindu sína á ný samkvæmt fréttum Stöðvar 2, með kröfum í þrotabú bankanna sem ganga út á það m.a. að þið fáið greitt fyrir svefnleysi sprottnu upp úr áhyggjum yfir því að hafa ekki stolið nóg og bónusa fyrir að setja heila þjóð á hausinn, þá hef ég ákveðið að gera kröfur á hendur ykkar einnig m.a. vegna eftirfarandi þátta:
- Svefntruflanir og geðraskanir vegna hrunvaldandi græðgi og siðleysi bankamanna
- Líkamlegra streitu s.s. hækkun á blóðþrýstingi og annarra heilsukvilla á borð við kvef/ofkælingu vegna mótmæla.
- Áhyggjum vegna hækkandi lána og minna fé á milli handanna vegna stöðutöku bankamanna gegn krónunni o.fl. vísvítandi verðbólguvaldandi aðgerðum sem leiddu til Hruns.
- Ör á sálinni eftir að hafa orðið vitni að þáttöku bankamanna í morði á öllu trausti hér á landi.
- Skertra lífsgæða til lengri tíma vegna gjörða bankamanna.
- Að hafa vísvitandi og skipulega leitt til atvinnuleysis mín og þúsunda annarra borgara sem eiga svo að borga fyrir sukk og siðblindu bankamanna sem hvorki iðrast né sjá nokkuð rangt við gjörðir sínar.
Ég krefst þess að þeir bankamenn sem áttu hlut að máli, greiði til baka allan þann skaða sem þeir ollu Íslandi. Einnig að greiddar verði ásættanlegar skaðabætur sem fyrst til mín og allra annarra fórnarlamba nauðgunnar þeirra á þjóðarsál Íslendinga og hermdarverkum gegn fjárhag íslensks almennings. Ef ekki verður gert upp, þá vænti ég þess og krefst að stjórnvöld grípi til ráða sinna, geri allar eigur þeirra bankamanna sem áttu hlut að máli og sjái til þess að þeir verði múraðir inn í verstu og myrkustu dýflissur heims.
Ég vill einnig benda viðkomandi bankamönnum á, að engar afsakanir verða teknar gildar, afsakanir á borð við að einhverjir hafi nú reynt að mótmæla þessu innan bankans því slíkar afsakanir vitum við að er yfirklór. Hver sá sem sagði slíkt, endaði yfirleitt á austurvígstöðvum bankakerfisins, þ.e. í dyravarðastarfi útibús í krummaskuði sem enginn vil búa á.
Með engri vinsemd og virðingu,
Agnar Kr. Þorsteinsson
E.S. Ef þörf krefur, þá mæli ég með að viðkomandi bankamenn sem neyttu gulls, fari í de-tox til Jónínu Ben, til að ná því úr líkama sínum, og selji það svo upp í skuldir sínar við samfélagið.
Á að meðhöndla Davíð Oddson eins og Quisling forðum? október 25, 2009
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Fjölmiðlar, Glæpir og rannsóknir, Hrunið, Hugleðingar, Stjórnmál, Vefurinn og umræða.1 comment so far
Nú í dag hef ég verið að velta fyrir mér spurningu. Við vitum öll að Davíð Oddson framd landráð af yfirveguðu ráði, ofurseldi þjóðina í hendur illra manna og naut sín eins og Neró forðum við að sjá landið hrynja, glaður á brá. Þessi andþjóðfélagslegi maður á að taka á að hætti þjóðelskandi sannra Íslendinga, líkt og hinum norska sálufélaga hans Vidkun Quisling og senda í svipaða vegferð, er það ekki?
Nú veit ég að einhverjir eru byrjaðir að sprengja æð yfir þessari einstaklega ósmekklegu fyrstu málsgrein minni(og fyrirsögn) sem og þar á meðal fólk sem deilir með mér fyrirlitningu á Davíð Oddsyni og hvernig hann hefur umleikið þjóðina. Þessi ógeðfelldu ummæli mín eru þó ekki ætluð til að hvetja til voðaverks né nokkur meining þar á baki því það er ekki háttur siðaðra einstaklinga og samfélaga að lífláta fólk, hvað þá að það leysi einhver vandamál.
En þessi fyrsta málsgrein hefur samt tilgang og hún er að vekja umhugsun hjá samflokksmönnum(og vonandi fleirum) Lofts Altice Þorsteinssonar sem bauð sig fram til formanns Sjálfstæðisflokksins á síðastliðnum landsfundi. Á bloggsíðu hins ofsatrúaða Jóns Vals Jenssonar, lét hann hafa eftir ummæli sem eru í sama dúr og fyrsta málsgrein mín, með uppástungu um að Jóhanna Sigurðardóttir yrði meðhöndluð eins og Benito Mussolini, og stingur eiginnlega upp á því að Steingrímur J. Sigfússon verði líflátinn á sama hátt og rúmenski harðstjórinn Ceasescu.
Flestum sem sáu þetta og hafa lesið þessi ummæli sem hefur verið breytt, hefur blöskrað þetta og misboðið, sérstaklega þar sem viðkomandi hefur alls ekki sýnt neinn vilja til að biðjast afsökunar á þeim, heldur lætur eins og svona óhugnaður sé í lagi því það túlki tilfinningar þjóðarinnar vegna Icesave sbr. ummæli Lofts á bloggsíðu Svans Gísla Þorkelssonar sem fjallar þar um meðferðina á líki Benito Mussolini, nokkuð sem ég get ekki kvittað undir sem hluti af þjóðinni. Einstaka öfgamaður ber þó blak af honum, talar jafnvel um að fólk sé húmorslaust eða reynir að tala bara um IceSave og vondu kommúnistana sem eru að knésetja Ísland fyrir erlend ríki.
Það sem þó er umhugsunarvert einnig, er ekki bara þessi ummæli sem slík sem flestir hefðu kannski látið út úr sér í reiði en iðrast síðar, heldur að þetta kemur frá öfgakristnum manni sem vill láta að sér kveða í stjórnmálum og hefur oft viðhaft óhugnanleg gífuryrði um hvernig taka skuli á múslimum og öflum sem hann telur andþjóðernisleg eða þeir sem styðja ESB-aðild. Gekk hann svo langt að tala um hugsanlega þyrfti að afhausa þá sem vilja ganga inn í Evrópusambandið.
En þetta vekur upp einnig ákveðin ónot hjá manni vegna ýmisra þátta og ekki síst ástandsins í dag. Við lifum á miklum umbrotatímum þar sem hrætt og reitt fólk leitar að útrás fyrir reiði sína, aðila til að benda á og hefna sín á, ef það telur að sökudólgurinn sé þar að finna. Við slíkar aðstæður hefur sagan sýnt okkur að þá spretta fram lýðskrumarar í valdaþrá eða til að klekkja á andstæðingum sínum, oft á tíðum berjandi trommur þjóðernishyggju í bland við að hannaðan óvin sem tilheyrir trúhópi, þjóðflokki eða öðrum sem eru í minnihluta og illræmdasta dæmið um slíkt, má finna í evrópskri sögu þar sem austurrískur liðþjálfi sem átti misheppnaðan listamannaferil að baki, náði völdum með slíkum hætti. Milljónir manna létu lífið af þeim orsökum og þó menn hafi talað um að slíkt ætti aldrei að endurtaka hefur það verið endurtekið reglulega síðan, með sömu aðferðafræði lýðskrums, þjóðernishyggju og óvinaframleiðslu.
En hversvegna minnist ég á þetta? Jú, því að í skrifum Lofts sem og þeirra sem honum fylgja að máli, náhirðarinnar svokölluðu og fleiri sem gramir eru yfir valdamissi, má sjá sömu einkennin. Hamrað á vondu útlendingunum, hamrað á þjóðernishyggju, leikið sér að tilfinningum hræddrar þjóðar og reynt að nýta sér þær til að koma sér og sínum mönnum að kjötkötlum svo þeir geti gert það sem þeir vilja gera: endurskrifa söguna og tryggja að þeir missi ekki völdin á ný.
Þar liggja nefnilega ónot mín að hluta en einnig yfir því þegar maður setur orðræðu Lofts í samhengi við ýmis skrif náhirðarinnar svokölluðu síðustu daga. Þó enginn þeirra gangi eins langt og Loftur í ummælum, þá er ýmislegt sem vekur upp ugg og óhug þeirra sem vilja sjá hér rísa upp réttlátt samfélag að nýju. Náhirðin og þjónar hennar á borð við Loft geysist fram, hvetur til að menn verði reknir vegna skoðanna sinna eða að það verði þaggað niður í þeim. Ógnarnir í garð manna andsnúna þeim færist í vöxt með hatrammari hætti, heilu fjölmiðlarnir keyptir til að standa í áróðurstriði fyrir völdum og öllum brögðum er beitt.
Við bætist svo fréttir af því að skrúfað er skyndilega fyrir skrif Litla Landsímamannsins á bloggsíðum áróðursmiðilsins, fyrir það eitt að tala um rannsókn á innherjaviðskiptum góðvins konungs náhirðarinnar. Maður fær líka það á tilfiningunna að þessir menn séu tilbúnir til þess að gera hvað sem er til að ná völdum aftur og svo er spurningin hvað gerist ef þeir ná völdum aftur? Má maður jafnvel búast við að þurfa að flýja land vegna skoðanna sinna eða að fólk byrji að hverfa um miðjar nætur? Þetta eru eiginlega spurnignar sem maður vill aldrei fá svör við.
En víkjum aðeins í lokin að orðum Lofts því það er annað áhyggjuefni með þá orðræðu. Þó flestir telji þetta ósmekklegt, óhugnanlegt og orð bilaðs manns, þá lifum við á þannig tímum, að einhver gæti gripið þetta á lofti og framkvæmt þetta. Það er mikil ólga undir niðri, mikil reiði og ótti sem gæti fengið fólk til að grípa til einhverra óhæfurverka sem aldrei verða afturkölluð hvort sem það er gegn stjórnmálamönnum, embættismönnum eða útrásarvíkingum.
Þróunin er slík að ég játa að ég er farinn að hafa smá áhyggjur af því að voðaverk verði að staðreynd fyrr eða síðar því maður heyrir meir og meir út undan sér á kaffihúsum, í boðum eða á almannafæri að fleiri og fleiri tala um að það muni ekkert gerast hér, ekkert réttlæti verði í augsýn nema að einhver verði drepinn né nokkuð muni breytast. Slíkt tal bendir til þess að samfélagið sé að liðast í sundur vegna vonleysis, vantrausts og stefni í þá átt sem samfélög sem hafa orðið fyrir svona voðaverkum á borð við bankahrunið, geta endað: í ofbeldisfullum vígaferlum.
Fyrir mitt leyti segi ég að varla myndi ég vilja búa í slíku samfélagi þarsem fyrir það fyrsta er eina von um réttlæti fæst án dóms og laga né í samfélagi þar sem sundrungin er orðin svo mikil. Því miður virðast stjórnmálamenn og ýmis öfl ekki hafa skilning á því, heldur vilja eingöngu sjá til þess að þeirra menn njóti verndar og að hagsmunir þeirra verði ofan á með því að leggja steina í spor nauðsynlegs uppgjörs, í stað þess að reyna að leggja grundvöll að sátt með því að leggja til hliðar lýðskrum og upphrópanir sem auka á sundrungina.
Því eru upphrópanir Lofts og annara sem tala með svipuðum hætti, ekki bara heimskulegar og óhugnanlegar, heldur gæti orðið einnig olía á bálið, eldur sem gæti kveikt í innri púðurtunni einhvers með óafturkræfanlegum afleiðingum sem myndu eingöngu stækka sár svívirtrar og reiðrar þjóðar.
Hér er svo skjámynd af ummælum Lofts:
“Það er orðið aðkallandi Jón Valur, að dómstólar fjalli um meint landráð Sossanna. Það er illt fyrir þá að liggja undir þessu ámæli, en varla ákæra þeir sig sjálfa til að fá aflausn. Mér sýnist vandamálið vera stjórnarfarslegs eðlis, hver á að ákæra og dæma stjórnvöld ? Þurfum við að bíða þar til Icesave-stjórnin hrökklast frá ?
Hvernig væri að menn kynntu sér hvernig Benito Mussolini var meðhöndlaður og hengdur upp á afturlöppunum ? Myndi Jóhanna ekki taka sig ámóta vel út ?
Nicolae Ceauşescu er sérstök fyrirmynd Svika-Móra. Væri ekki við hæfi að þeir fóstbræður fengju sömu brottför úr Jarðvistinni ?
Annars er mér sama hvernig við losnum við þessar skaðræðis kvik-kindur.
Burt með allt Sossa-stóðið !”
Loftur Altice Þorsteinsson, 24.10.2009 kl. 17:05
Ráðuneytisstjórinn Baldur og vitneskja forstjóra FME október 19, 2009
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Glæpir og rannsóknir, Hrunið, Stjórnmál.1 comment so far
Eins og kom fram í fréttum um helgina, þá er loksins hafin rannsókn á sölu Baldurs Guðlaugssonar á hlutabréfum sínum í Landsbankanum kortér í hrun. Þetta mál hefur verið umtalað lengi frá því að það komst í fréttir en viðbára Baldurs var að hann hefði séð fréttir um slæma stöðu Landsbankans í fjölmiðlum, hann hefði ekki á neinn hátt verið að nýta sér upplýsingar úr starfi eins og t.d. fundinn sem hann var nýkominn af, fund sem hann sat ásamt viðskiptaráðherra og Alistair Darling nokkrum, um málefni IceSave. Í tilkynningu hans kom einnig fram að Fjármálaeftirlitið hefði stimplað þetta allt saman eðlilegt og hann hefði ekki nýtt sér neina vitneskju, sem þykir einkennileg niðurstaða miðað við að þetta er mjög háttsettur embættismaður sem hafði fullan aðgang að upplýsingum um málin og vissi hvert væri að stefna.
Og það hafið Baldur svo sannarlega því hann var ekki að frétta neitt nýtt í september. Í frétt sem birtist í Morgunblaðinu þann 14. maí og má finna í heild sinni hjá Láru Hönnu, er fjallað um undirbúning viðlagaáætlunar vegna vanda bankanna, sem breski sérfræðingurinn Andrew Gracie kom að. Skýrsluna flutti hann munnlega í lok febrúar 2008 fyrir framan seðlabankastjórann Davíð Oddson, sem er gamall vinur og flokksfélagi Baldurs frá því að þeir stóðu að útgáfu tímaritsins Eimreiðin, en aðstandendur tímaritsins innihalda m.a. Kjartan Gunnarssyni, fyrrum framkvæmdastjóra floksins og bankaráðsmanni í Landsbankanum, Geir H. Haarde fyrrum forsætisráðherra og Hannesi Hólmstein Gissurarsyni, fyrrum bankaráðsmanni í Seðlabankanum svo nokkrir úr þessum hópi séu nefndir. Nær því allir, ef ekki allir úr þessum hóp hafa notið þessa samstarfs með ýmsum framgang í stjórnsýslunni og/eða viðskiptalífinu síðan og verið vel launað á ýmsan hátt í stjórnartíð Sjálfstæðisflokksins.
Í framhaldi af því þá var þessi skýrsla kynnt samráðshópi nokkrum, sem myndaður hafði verið og kom m.a. að undirbúningi neyðarlaganna sem drög voru komin að i júlí 2008. Í þessum samráðshópi sátu ráðuneytistjórar þriggja ráðuneyta og var Baldur einn þeirra. En það sátu fleiri í þessu samráðshóp: fulltrúi frá Seðlabankanum og hinn dyggi Sjálfstæðisfmaður Jónas Fr. Jónsson sem stýrði Fjármálaeftirlitinu, sama Fjármálaeftirliti sem sagði bankana í góðum málum í september, sama Fjármálaeftirlitti og brást okkur, sama Fjármálaeftirliti og gaf út hreint vottorð með Baldri.
Þegar þetta er skoðað, þá er það nokkuð augljóst að Baldur bjó yfir mun meiri vitneskju um aðdraganda og hvert stefndi. Hann hafði unnið að viðbragðsmálum vegna hugsanlegs bankahruns, hann hafði aðgang að talsverðum trúnaðarupplýsingum sem við höfum verið að frétta eftir hrun, hann hafði greiðan aðgang og trúnaðarsamband við ráðherra, bankaráðsmenn og Seðlabankastjóra sem höfðu margir verið vinir og samstarfsfélagar svo áratugum skipti. Einnig er harla ólíklegt að hann hafi ekki vitað af tilvist Buiter-skýrslunnar sem skrifuð var um bankakerfið íslenska, haldið málþing um þar sem m.a. fulltrúi/ar frá fjármálaráðuneytinu voru viðstaddir og var stungið undir stól leyndar.
En það liggur einnig ljóst fyrir, að miðað við samráðshópinn, að forstjóri FME hafði fulla vitneskju um að Baldur hefði fullan og greiðan aðgang að trúnaðarupplýsingum sem fáir menn vissu af og að Baldur hefði ekki verið að fá sínar upplýsingar í gegnum blöðin um stöðu bankana og hvert stefndi. En hvað gerði hann? Hann gaf út hvítþvott á samstarfsfélaga sinn og flokksbróðir, í þeim vinaleik sem embættismannakerfið ástundar: “Verndaðu mig og ég skal vernda þig, við Sjálfstæðismenn verðum að standa saman.” Enda fékk Jónas að sitja áfram í friði fyrir mönnum, helgur þrátt fyrir glæpsamlegt vanhæfni og margskonar glópsku og gruggua gjörninga bankanna sem augu hans og FME lokuðu augunum fyrir eða gaf út falsað heilbrigðisvottorð fyrir, svo sem IceSave sem gamli skólafélagi hans, Sigurjón Þ. Árnason kallaði “tæra snilld”, snilld sem skilaði okkur hryðjuverkalögum og skuldabagga miklum á herðar almennings.
Eitt ætla ég samt að fullyrða þó að lokum, að þegar upp er staðið, þá verður Eimreiðar-hópsins sem Baldur og vinir hans stofnuðu, minnst sem mestu skaðvalda Íslandssögunnar, bæði í efnahagslegum og svo siðferðislegum skilningi.
Ábyrgð þeirra og skömm verður ei gleymd.
